28/05/2008

Un año en mi mundo

Hoy hace un año que El mundo de Marta existe. La verdad es que ha sido una celebración un tanto particular ya que hasta hace un par de horas había decidido cerrarlo el mismo día en que cumplía su aniversario. Estoy en crisis por motivos creativos, de autocensura y de tiempo... pero cuando estaba intentando redactar mi despedida algo dentro de mí me lo ha impedido y me ha pedido una oportunidad.
No me gusta hacer las cosas a medias y últimamente me cuesta mucho trabajo mantener este espacio con vida. No tengo ni un solo minuto para dedicarle el tiempo que necesito y no puedo hablar de todo lo que verdaderamente me gustaría... pero pueden cambiar algunas cosas, y prefiero probar un último intento antes de tirar la toalla.
A partir de ahora actualizaré menos pero voy a intentar que la calidad compense la cantidad. No quiero marcarme un objetivo de frecuencia porque lo que quiero es que sea verdaderamente auténtico; y eso no se puede planificar. Mis visitas a otros blogs tampoco son tan frecuentes pero sigo ahí... no lo olvidéis.
Cuando nació este blog yo estaba hecha polvo. Escribir y compartirlo me ha ayudado muchísimo... y viendo y releyendo hemos podido comprobar juntos como una vida que estaba deshecha ha ido reconstruyéndose, poco a poco, en lo que es ahora. También agradezco todos los comentarios, los e-mails que algunas veces recibo de personas que me dicen lo mucho que les gusta, y los minutos que os he robado como lectores.
¡Gracias a todos!

14 comentarios:

Anónimo dijo...

MOlte moltes felicitats x aquest any que t'esta ayudant tant!
Ja saps q jo soc de les que entra poc... pero en estas ocasiones no
puc deixar de felicitarte per un any de feina,i aquest blog que fas amb ilusió i q tanta tanta gent segueix.

carinyo t'estimo molt!!
enhorabona x aquest exit.
muas
exter

Anónimo dijo...

Muchas felicidades Martita!!
Un año ya??joder como pasa el tiempo...
Y si no tienes tiempo para escribir, no te preocupes, creo que esa es la mejor señal...a ser gatos y a la calle!!
CHIKI

Geminis dijo...

Felicidades al blog, y no olvides que esto se hace por placer, no por obligación, así que disfruta de escribir y de compartir.

Besos.

Marona dijo...

¡¡¡Pues muchas felicidades!!! Jopetas, un año ya... cómo pasa el tiempo...
Yo también pensé en cerrar el blog en su cumpleaños, porque en realidad quería que fuera "el año de la marmota", pero aún me quedan muchas cosas que explicar.
Ya estoy deseando que nos expliques más cosas tuyas, a tu ritmo, sin prisas...
Un beso.

Anónimo dijo...

moltes Felicitats carinyu!! ja saps que a mí m'encanta llegir tot el que escrius...segueix sempre que puguis, encara que sigui poquet però segur q serà molt bó!!
petonets. Montse

Anónimo dijo...

Petita!!!
Ole ole y ole!!!
Ya sabes que cuando me comentaste que ibas a cerrar el blog entendí tus motivos pero me daba mucha pena!!!
Sabes que entro con frecuencia y es un arma que utilizo siempre que te echo de menos, hace que me sienta más cerca de ti!
Quitate la presión de encima de tener que escribir cada X tiempo y escribe únicamente cuando te apetezca, eso si, igual tienes que abrir un blog anonimo para evitar la autocensura!!!
Besos mil mi niña!!!
CORE

Luna Carmesi dijo...

Felicidades Wapi...
Disfrutando el blog... Estoy con Geminis.
Y por cierto... con pasos pequeños tambien se anda... incluso se tropieza menos...

;-)
Besos!

Boomings dijo...

Esther
Moltes gràcies princesa! Jo també t'estimo :-)

Chiki
Gracias chiquitín! Un poco felina sí estoy últimamente ;-)

Géminis
El blog te lo agradece, y yo más aún :-)

Marona
Gràcies guapetona! Eso de cerrarlo se piensa... pero luego da una penita...

Montse
Gràcies!!!

Core
Jejeje sabía que te alegrarías ;-) Veremos cómo evoluciona en su segundo año.

Luna carmesí
Gracias guapetona! Muy cierta tu frase...

Un abrazo muy grande a todos!

Àneu dijo...

AAAAAAAAAAAAAy, ¡¡¡¡más vale tarde que nunca!!!!!

Sielillo de primavera, moltíssimes felicitats pel teu primer anyet de sinceritat amb el món.
Tu en 12 mesos has escrit moooooooooooooolt més que jo en 3 anys, així que seria una veritable llàstima que et plantegis matar aquesta "criatura" de la que tots ens hem encarinyat.

Un petonasso estrujador per cada galta @^______________^@!!!
À

Ana dijo...

Siempre llego tarde a todas partes xD

A todos nos da de vez en cuando ganas de cerrar un blog, de quemar una etapa o de cambiar cosas. Pero aunque te entiendo muy bien, por el tema del tiempo, la autocensura, el querer hacer mejores posts,etc...¡me alegro de que sigas escribiendo!
Un abrazo

Boomings dijo...

Aneu
Gràcies guapa! De moment la "criatura" sobreviu... veurem fins quan!

Ana
Lo importante es llegar... y estoy contenta de que te alegre!!!

Un besito!

CHALO dijo...

martita querida, vuela siempre y pasea tus ideas por las cumbres pero no pierdas de vista el suelo que es el que refleja la realidad....... un cariño grande

marta dijo...

Muchas felicidades Marta. Que te queden muchas páginas por escribir con toda la alegria que te mereces.....Un beso enorme

Boomings dijo...

Chalo
¡Bienvenido! Muchas gracias por tus deseos.
Marta
¡Bienvenida! Muchísimas gracias a ti también :-)
Un abrazo a los 2!